سازگاری تبیینی و انتخاب طبیعی: دربارۀ تقریر ناگاساوا از مسئلۀ شر

دومین سخنرانی از مجموعۀ سخنرانی‌های زمستانۀ انجمن توسط دکتر موسی محمدیان از دانشگاه نوتردام آمریکا ذیل عنوان «سازگاری تبیینی و انتخاب طبیعی: دربارۀ تقریر ناگاساوا از مسئلۀ شر» در روز چهارشنبه، ۲۲ بهمن ماه، از ساعت ۱۸ تا ۲۰ برگزار شد.

فایل تصویری مربوط به این نشست را می‌توان در زیر مشاهده کنید:

سازگاری تبیینی و انتخاب طبیعی: دربارۀ تقریر ناگاساوا از مسئلۀ شر

موسی محمدیان | دانشگاه نوتردام آمریکا

در مسئلۀ شر برای خداناباوران (۲۰۱۸)، ناگاساوا تقریری نو از مسئلۀ شرّ پیش می‌نهد و ادعا می‌کند که پاسخ به این تقریر، بر خلافِ مسئلۀ شرّ کلاسیک، برای خداباوران ساده‌تر و برای خداناباوران دشوارتر است. او این تقریر را«مسئلۀ وجودیِ شرّ نظام‌مند» می‌نامد. به گفتۀ ناگاساوا، مسئلۀ وجودیِ شرّ نظام‌مند مبنتی است بر «تقابلی» میانِ دو امر: (۱) «مسئلۀ شرّ نظام‌مند» در ساختارِ زیست‌شناختیِ عالم که نتیجۀ رنج و دردی است که اکثرِ موجوداتِ زنده به دلیلِ قوانینِ نظامِ زیست‌شناختیِ جهان متحملِ آن می‌شوند؛ (۲) «خوش‌بینیِ وجودیِ» اکثرِ انسان‌ها، از جمله خداناباوران، یعنی اعتقادشان به اینکه در مجموع، جهان جایِ خوبی است و و شادمانی‌شان به خاطر بودن در این عالم. تمرکزِ این مقاله بر «تقابلی» است که به ادعای ناگاواسا میانِ (۱) و (۲) وجود دارد. ابتدا نشان خواهم داد که نمی‌توان این «تقابل» را ناسازگاریِ منطقی دانست، از جمله به این دلیل که کمتر کسی به آن تقریر از خوش‌بینیِ وجودیِ که منجر به ناسازگاریِ منطقی می‌شود باور دارد. سپس با تحلیلِ مفهومِ فلسفیِ «خوش‌بینیِ وجودی»، نشان می‌دهم که می‌توان با استفاده از یافته‌های تجربی دربارۀ شادی و خوش‌بینی، معادلی روان‌شناختی برای این مفهوم یافت. این یافته‌ها، گرچه ادعای ناگاساوا مبنی بر همه‌گیر بودنِ خوش‌بینیِ وجودی در بین انسان‌ها را تأیید می‌کند، امّا نشان می‌دهد که تقابلِ ادعایی میانِ (۱) و (۲) صرفاً ظاهری است و این دو در واقع با یکدیگر سازگاریِ تبیینی دارند. به این معنا که می‌توان هر دو آن‌ها را با یک نظریۀ علمی، یعنی نظریۀ فرگشت و اصلِ انتخاب طبیعی‌اش تبیین کرد.

2 دیدگاه

  1. دقیقا کجا باید ثبت نام کنیم؟

دیدگاهی بنویسید

40  +    =  44